En de muizen dansten op het fornuis. Nou of ze echt dansten weet ik eigenlijk niet. Muziek zat er namelijk niet bij. Maar feit is dat ik die avond 13 jaar geleden mijn keuken binnenliep en daar twee ongenode gasten zich net iets te goed aan het vermaken waren.
En daarmee was het besloten: er moest een kat komen.
Nu was ik toen 22 en had ik mijn (web)roeping nog maar net ontdekt. Dat uitte zich in een hele lelijke website en een startende carrière die niet echt zorgde voor een gevulde bankrekening. Mijn kat moest dus vooral niks kosten, want geld mocht mij niet zo en bleef meestal niet lang bij me hangen.
Via het internet (de plek waar ik alle belangrijke figuren in mijn leven vind) vond ik een oproepje van een kattenfokker: “Gezocht, een nieuw baasje voor onze kitten. Gratis af te halen.” Dat laatste zinnetje deed het hem: gratis afhalen, dát moest wel een lieve kat zijn.
Per email nam ik contact met hen op – ik leed toen nog aan een ernstige (maar niet levensbedreigende) vorm van telefoonvrees – en na wat het heen-en-weer-getik hadden we een date. Ik kon meteen de volgende dag langskomen en mijn nieuwe vriendje ophalen in het Amersfoortse.
Wat een mooi koppie! mooie volle wangen..
ja Shiri was ook een echte knapperd!